Праграма экзамену на веданне асноў Канстытуцыі Літвы: тэмы і раздзелы
Аснова экзамену — сама Канстытуцыя Літоўскай Рэспублікі 1992 года: 154 артыкулы, аб'яднаныя ў 14 раздзелаў і заключныя палажэнні. Пераказваць увесь тэкст цалкам не трэба — экзамен правярае разуменне ключавых прынцыпаў, а не даслоўнае цытаванне артыкулаў. Разбяром, на чым варта сканцэнтравацца пры падрыхтоўцы.
Асноўныя тэмы і раздзелы
Асновы дзяржаўнага ладу
Форма праўлення, незалежнасць і суверэнітэт дзяржавы, статус літоўскай мовы як дзяржаўнай, дзяржаўная сімволіка — тое, з чаго пачынаецца сама Канстытуцыя і на чым трымаецца ўсё астатняе.
Чалавек і дзяржава
Правы, свабоды і абавязкі грамадзян: свабода слова, веравызнання, сходаў, права на працу і адукацыю, недатыкальнасць прыватнага жыцця. Гэты раздзел звычайна самы аб'ёмны і часцей за ўсё сустракаецца ў пытаннях тэсту, таму варта прысвяціць яму больш часу пры падрыхтоўцы.
Сейм
Парадак фарміравання парламента, тэрмін паўнамоцтваў — 4 гады, асноўныя функцыі: прыняцце законаў, зацвярджэнне бюджэту, кантроль за дзейнасцю ўрада.
Прэзідэнт Літоўскай Рэспублікі
Як абіраецца (прамым усеагульным галасаваннем), якія паўнамоцтвы мае ў знешняй і ўнутранай палітыцы, роля як кіраўніка дзяржавы.
Урад
Фарміраванне, падсправаздачнасць Сейму, размеркаванне паўнамоцтваў паміж урадам і прэзідэнтам — тэма, якую часта блытаюць з паўнамоцтвамі Сейма, калі рыхтавацца павярхоўна.
Суды і Канстытуцыйны суд
Будова судовай сістэмы, асобная роля Канстытуцыйнага суда як органа канстытуцыйнага нагляду — менавіта ён правярае адпаведнасць законаў Канстытуцыі, а не Вярхоўны суд.
Мясцовае самакіраванне, фінансы і дзяржаўны бюджэт
Як уладкована сістэма самакіраванняў, адкуль фарміруецца бюджэт краіны.
Парадак змены Канстытуцыі
Асобны раздзел прысвечаны таму, як і кім могуць уносіцца папраўкі — тэма радзей сустракаецца на практыцы, але таксама перыядычна ўсплывае ў пытаннях тэсту.
Сумежныя законы
Акрамя самога тэксту Канстытуцыі, у праграму экзамену ўключаны асобныя палажэнні сумежных законаў — Закона аб грамадзянстве Літоўскай Рэспублікі, які вызначае, хто і на якіх падставах можа атрымаць грамадзянства, і Закона аб прававым становішчы замежнікаў, які рэгулюе статус замежнікаў у краіне, уключаючы падставы для дазволу на пражыванне.

